FILM
IS DROMEN Film heeft unieke mogelijkheden. Het is mogelijk om werelden
binnen te treden die niemand eerder heeft gezien. Film kan de kijker betoveren,
bedwelmen, laten huiveren of dromen. Noem tien klassiekers die op jouw
lijstje van beste films staan en de kans is groot dat daar een Kubrick
tussen zit, een Scorsese, een Polanski wellicht, een 
Fellini,
David Lynch, Orson Welles of misschien een Tarkovski? Allemaal filmers
die via de Verbeelding de meest prachtige films hebben gemaakt. Toch worden
in de Nederlandse film- en tv-wereld maatschappelijke relevantie en journalistieke
uitgangspunten interessanter gevonden dan de kracht van de fantasie. Via
dit Manifest willen wij, de Fantasten, aan makers en beleidsmakers een
oproep doen.
ONTSTIJG HET
ALLEDAAGSE Waarom wordt er in Nederland zo zelden een echt 
angstaanjagende
thriller gemaakt? Of een meeslepende fantasy-film? Een komedie met diepgang?
Een betoverend sprookje? Films hoeven toch niet op de werkelijk- heid
te lijken om echt, oprecht en authentiek te zijn? In een andere werkelijkheid
kunnen emoties, grote thema's en identificatie net zo goed bestaan. Waarom
zouden we alleen blauwgrijze potloden gebruiken omdat we toevallig in
een blauwgrijze wereld leven?
FANTASIE IS EEN SERIEUZE ZAAK Fantasie is voor kinderen. Heksen
bestaan niet. Dat er in sprookjes vaak zeer volwassen symboliek verborgen
zit, is menigeen onderhand toch wel bekend. Vroeger werden de meest fantastische
verhalen verteld in de vorm van sprookjes. Mythische vertellingen 
over
goed en kwaad, de mensen hingen aan de lippen van de verteller. De verteller
van vroeger werd de filmmaker van nu. De buitenlandse filmmaker, wel te
verstaan. Want in de Lage Landen lijkt het sprookje te zijn gedevalueerd
tot een verhaaltje voor het slapen gaan. Hier heerst het gevoel dat fantasie
alleen maar mag als het in het absurde wordt getrokken. Farce. Klucht.
Camp. Want tijdreizen is onmogelijk en aliens: daar kun je geen serieus
drama van maken.
Nou: ALIENS ZIJN OOK ZIELIG!
REALISTISCHE FILMS ZIJN RISICOLOOS Het realistisch
weergeven van de werkelijkheid is zo... gewoon. Het is de meest voor de
hand liggende vorm om je verhaal te vertellen. Filmmakers worden al snel
inhoudelijk en interessant gevonden omdat ze maatschappelijke problematiek
aansnijden. Maar waar is de Verbeelding? We hoeven toch geen realisme
te maken omdat we een 
documentairetraditie
hebben? Kunst creëert toch nieuwe werkelijkheden? Is realisme per definitie
diep en Verbeelding iets oppervlakkigs? Via Verbeelding kun je filosofische
problemen en universele vragen aansnijden zoals dat allang in iedere goede
film wordt gedaan, of het nu een thriller, science fiction of een poëtische
film is. Via een verheven werkelijkheid kun je je visie en je beleving
veel sterker voelbaar maken. Juist de interpretatie van de werkelijkheid
is interessant. Wij zien de Verbeelding als het ideale middel: wie de
harde werkelijkheid liever niet onder ogen wil zien, kun je via de kracht
van de Verbeelding vaak wel bereiken.
DE TREURIGE REALITEIT Voor de liefhebbers van realisme
hier een waargebeurd verhaal. Tijdens een sneak preview in Nieuwegein
maken de openingstitels duidelijk dat het om een Nederlandse film gaat.
Een diepe zucht gaat door de zaal. Een Nederlandse film: daar hebben ze
niet voor betaald! Blijkbaar bestaat er zoiets als een "Nederlandse Film".
En die krijgt niet eens het voordeel van de twijfel. Want een 
"Nederlandse
Film" blijkt zelden in staat te verrassen, te boeien, en de kijker mee
te slepen naar een nieuwe, onbekende wereld. Dat is de treurige realiteit.
Laten we eerlijk zijn: had een serie als 'The Singing Detective' in Nederland
gemaakt kunnen worden? Dennis Potter zou een eenzaam roepende in de woestijn
zijn. Is er te weinig lef voor? Of geloven wij nederlanders het niet als
artsen plotseling beginnen te zingen? Hebben nederlanders dan te weinig
fantasie om dit soort dingen te bedenken? Wij denken van niet. En valt
een Nederlandse "eXistenZ" onder de mogelijkheden? Bioports en Calvinisten
lijken vooralsnog weinig compatible. Doe maar gewoon dan doe je al virtueel
genoeg. De Verbeelding valt onder een ongeschreven censuur. Dat is de
treurige realiteit. Dus:
WEG MET DE SPRUITJESLUCHT Wij denken dat het realisme is drooggekookt.
De fantasie heeft te lang op een laag pitje gestaan. Het heilige vuur
moet weer branden. Hoog tijd om de deuren van de Verbeelding wagenwijd
open te zetten. Want niets is onmogelijk. Laten we kiezen voor de verwondering
en de hartstocht. Wees onrealistisch! Want film is dromen.
WORDT WAKKER
UIT DEZE REALITEIT!
Guido van Gennep, Elbert van Strien, Djie Han Thung, Erik Bannenberg, Marc Bary, Marian Batavier, Wiebe de Boer, Colette Bothof, Bert Bouma, Alfred.B.Broer, Erik de Bruyn, Job ter Burg, Mark de Cloe, Boris Paval Conen, Oerd van Cuijlenborg, Danniel Danniel, Tonnie Dinjens, Jan Doense, Ellie van Dooren, Simone van Dusseldorp, Gert de Graaff, Cécile van Eijk, Renee Fokker, Rene Goossens, Job Gosschalk, Hans Heesen, Noud Holtman, Bastiaan Houtkooper, Rinie Jansen, Sherman de Jesus, Bart Jilesen, Wim Jongedijk, Wolke Kluppell, Martin Koolhoven, Thed Lenssen, Victor Löw, Rob van der Meer, Brian Meijers, Tamara Miranda, Chris Mitchell, Ilana Netiv, Paul de Nooyer, Menno de Nooyer, Tim Oliehoek, Piet Oomes, Scato van Opstall, Merlijn Passier, Tjebbo Penning, Betty Post, Jelle Posthuma, Roef Ragas, Emjay Rechsteiner, Paul Ruven, Nestor Sanz, Orlow Seunke, Frank Schots, Tallulah H. Schwab, George Sluizer, Eric Smit, Michiel Snijders, Luk Sponselee, Jaap Spijkers, Marc Stekelenburg, Froukje Tan, Phil van Tongeren, Maarten Treurniet, Marc van Uchelen, Joost van Veen, Marco Vermaas, Bob Visser, Sander Vos, Jaap de Vries, Andrew Weeks, Jan Wich.
e-mail:fantasten@xs4all.nl
de Fantasten
020 3641033 / 06 29065526
